kış yorgunu yüreğim; sonbahardan kalma kırgınlıkla. yaz yorgunu bedenim, ilkbahardan kalma hayal kırıklıklarıyla.
beni neden sevdiğini ben anlayamam; seni neden sevdiğimi sen duyamazsın. sen gönlünden seversin sevdiğinde; ben yüreğimden konuşurum âşık olduğumda. belki bundan; ben hep kış yorgunu…
ne denli yetim olduğumu anlayabilseydin, bu denli öksüz ko’mazdın bu aşkı! işte bu yüzden aşk bazen bir yetim bir öksüz. Bu adı belirsiz öyle bir aşk ki iki yetim bir öksüz.
bazen aşk, günlük şarkılar gibi… fark etmeden sözlerini öğrendiğim ama aslında hiç sevmediğim şarkılar gibi. kimi zaman aşk, bir güzel sesten en güzel şiir gibi. şimdi bana duyurduğun ses, evreni sarsan bir müjde gibi; sanki sevginin dili; adeta mevlâna’nın sözleri; hatta şems’in gidişi gibi!
—
Not: Bu yazının yazılış hikayesini merak edenler için {şurada} açıklama var.
facebook’evreni ] facebook sayfası ] twitter’evreni ] RSS abonelik
e-vren günlüğü sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Teşekkürler Defne; hoş geldin o halde ;)
Birkaç yazınızı okudum. Yeni keşfettim diyemem sayfanızı; ama sayenizde kendimi yeni keşfettiğimi söyleyebilirim. Emeğinize sağlık. Umarım hak ettiğinizi fazlasıyla bulursunuz.
Çok teşekkür ederim Yasemin Hocam.
Enfes bir yazı, yüreğine sağlık Evrencim…
Kesinlikle öyle Sıdıka; çok teşekkür ederim.
Çok güzel ve karışımli bir yazı olmuş. Aşk tüm zıtlıkları içinde barındıran bir karışımdan başka birşey olamıyor bazen..