27 Mart Cuma akşamı annemi kaybettik. Şu an, annemsiz geçecek 25. geceye hazırlanıyorum.
Bu blogda annemden çok bahsettim ancak hem burada hem sosyal medyada onun fotoğrafını hiç kullanmadım. Annemi nazardan, kötü gözden hep sakınırdım. Hayattaki en büyük korkum da annemin ölmesiydi. Bugün bu cümleleri buraya yazdığıma hâlâ inanamıyorum.
Continue reading →
Kendinizi, bir simülasyonun içinde, her şeyin biraz “fazla” kurgu olduğu o tuhaf boşlukta hissettiğiniz oldu mu? Sabah kahvenizi yudumlarken ekranı kaydırıyor ve bir anda kendinizi neyin gerçek, neyin yapay zekâ ürünü olduğunun birbirine karıştığı bir kaosun ortasında buluyorsunuz. Prof. Dr. Başak Gezmen’in dijital sağlık iletişimi ve dezenformasyon üzerine kaleme aldığı bir makalesi düştü e-postama. Okudukça, dijital dünyadaki savunmasızlığımızı ve bundan dolayı kendi “kalkanımızı” kurmanın ne kadar hayati olduğunu bir kez daha anladım. Yazının devamını Substack’teki sayfamdan okuyabilirsiniz.
Eskimiş bir yılı elimde olmayan sebeplerle hiç ummadığım şekilde kapattım. O kapanışın etkisi yeni yılın ilk aylarına da yansıdı. Her gün okuyan, her hafta düzenli yazan biri olarak her iki eylemden de uzak kaldım, bazen de bilerek uzak durdum. Ancak yazma ve okuma tutkusu küçük yaşlardan beri zihninize işlemişse dönüp dolaşıp geleceğiniz yer yine bir kitap, bir kâğıt ya da bir blog sayfası oluyor. Yazının devamını Medium’daki sayfamdan okuyabilirsiniz.
Bazı başlangıçlar planlandığı gibi gitmez ama tam da bundan dolayı çok daha sahici olur. Ayça Oğuş’la ekran başında buluştuğumuzda, söyleşiye hemen geçebileceğimizi sanmıştım fakat Ayça’nın kedisinin kapıyla olan imtihanı ve o “hiç bitmeyen” kamera hazırlıkları, aramıza tatlı bir gecikme olarak sızdı. Nihayet her şey yerli yerine oturduğundaysa kendimizi bir anda 25 Eylül 2016’ya, Karaköy’ün o kendine has sonbahar havasında bulduk.
Continue reading →
Kitap elimizde, satırlar gözümüzün önünden geçerken, farkında olmadan kafamızın içinde başka bir pencere açılır. O pencereden kendi düşüncelerimize, anılarımıza, sorularımıza bakarız. Çünkü sanıldığı gibi pasif bir eylem değildir okumak; aksine benzersiz bir düşünme biçimi hatta düşünmenin ta kendisidir. Yazının devamını Medium’daki sayfamdan okuyabilirsiniz.
TED, 2025’in en popüler 10 konuşmasını paylaştı. Her biri birbirinden farklı konuları içeren ve ilham veren videolar. Hepsi “daha sonra izle” listeme eklendi ancak asıl üzerinde konuşmak istediğim, yazmak ve okumak üzerine ilham veren TED konuşmaları. Niçin? Çünkü geride bırakmakta olduğumuz 2025, bizim gibi yazma ve okuma tutkunları için tam anlamıyla “kırılma noktası”ydı. Sürüklendiğimiz yöne, içinde bulunduğumuz yapay gerçekliğe daha yakından bakalım ve biraz olsun motive olalım istedim. Baştan belirteyim, bugüne kadar yazdığım en uzun yazıyı okuyacaksınız.
Hayatımda ilk kez, 44 yaşında pasaport edinerek yurt dışına çıktım. Türkiye sınırları dışında adım atmam gereken ilk yer aslında Avusturya’nın Bregenz kentiyken ayak bastığım ilk şehir İspanya’nın üçüncü büyük kenti Valensiya oldu. Bregenz meselesini belki başka bir yazıda anlatırım.
Continue reading →