Kayıplarımı arıyorum

KAYIPLARIMI ARIYORUM, İKİ DÜNYA ARASINDA GEL GİTLERLE

Önce mezun olduğum ilkokula gittim, ilkokul öğretmenim Aynur DURMAZ‘ın izini bulabilmek için. Her yol denendi, bu sonuncu. Buradan da çıkmazsa bir sonuç… Bulunur elbet bir yerlerde izi…

Elime kalemi kağıdı alıp oturdum masamın başına, seninle baş başa olabilmek için” diye yazmışım. Şaşırdım ve bir şeyi de kaybettiğimi fark ettim: Uzun süredir beni masamın başına oturtup elime kağıdı kalemi aldıracak bir sevda yok yüreğimde. İnternet günlüğü, yaşananlara tanıklık ediyor; ya yaşanamayanlar?

Cumartesi kep’li fotoğraflarımızı çekileceğiz bütün sınıf. Kaybetmek üzere olacağımız güzel günlerin belgesi olacak yarın ki fotoğraflar… Mezuniyet andacı için yazılar yazılıyor, fotoğraflar çekiliyor, birbiriyle hiç konuşmayanlar konuşmaya, nefretle bakan gözler hüzünle bakmaya başlıyor ve insanoğlu  elindekilerinin kıymetini, yine kaybetmek üzereyken anlıyor.

Bu gençlik gelmeyecek bir daha geriye, biliyorum…

Bir önceki Blog yazarlarına kitap önerileri başlıklı yazımda adalet ağaoğlu, Adnan Binyazar ve Aklını Kullan Aksini Düşün hakkında bilgiler bulabilirsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir