Ayrılık vakti yaklaşıyor


“Birlikte yaşanan dört yıllık tecrübeyi cümlelere dökmenin vakti gelmedi mi artık”
 deyip, mezuniyet andacı için kolları sıvadık.

BAŞLADIK ZORLANMAYA, HÜZÜNLENMEYE…

En zoru bu olsa gerek. Her şeyini paylaştığın, birlikte gülüp ağladığın, canın kadar sevdiğin arkadaşlarına son sözlerini yazmak… Bilgisayarın başına oturup oturup kalkıyorum. Bir ömür boyu saklanacak mezuniyet andacında arkadaşlarımın sayfasına eklenecek “son sözlerimi” yazarken, acı çekiyorum. Çünkü ben bu maceranın hiç mi hiç bitmesini istemiyorum…

Bu gün, kepli fotoğraflarımızı çekilmeye gideceğiz fotoğrafçıya. Objektife bakarken “gülümse” diyecek fotoğrafçı. Gülümse, bir daha hiç geri gelmeyecek günlerinden arta kalan bir anı olarak…

Bir önceki Blog yazarlarına kitap önerileri başlıklı yazımda adalet ağaoğlu, Adnan Binyazar ve Aklını Kullan Aksini Düşün hakkında bilgiler bulabilirsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir