e-vreniyyat

Haksız{lık} Ey Dost, Haksızlık!

[*]

Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim. Olur ya kalp durur akıl unutur. Ben dostlarımı ruhumla severim. O, ne durur  ne de unutur.

diyor Hz. Mevlana. Aklımdan çıkarmış gibi görünsem de kalpsiz gibi sanılsam da ruhum izin vermiyor sevdasıyla gönlüme kazınan dostların gidişine.

Bir tercih yapmalarını bekliyorum dostlardan. Ve onlar tercihlerini yapmıyorlarsa ben onların yerine bir tercihte bulunmak zorunda kalıyorum. Hayatımın merkezine aldıklarımı an geliyor hayatımın dışına taşıyorum. Gönlümdeki taht’a otururken “niçin?” diye sormayan dost, taht’tan indirilirken hangi hakla “neden?” diye sorar; anlayamıyorum.

[*] Fotoğraf ilk kez {şu yazı} için kullanıldı.
facebook’evreni ] facebook sayfası ] twitter’evreni RSS abonelik

 

evrengunlugu.net

2010-2011 dönemindeki yayın süresince Acil İhtiyaç Projesi Vakfı‘nı, AİP Vakfı’nın proje ve çalışmalarını gönüllü olarak desteklemektedir.

Bu yazılarım da hoşunuza gidebilir

5 Yorumlar

  • Yanıtla İbrahim Meriç 06 Eylül 2010 at 23:33

    “Ey can! Hiç kimseye hak ettiğinden fazla değer verme. Ya onu kaybedersin, ya da kendini mahvedersin.” Der dirde Hz. Mevlana :)

    Merhaba

  • Yanıtla sultan karakuş 08 Ağustos 2010 at 14:36

    söylemek istediklerime tercüman olmuşsun evren,sanki bu cümleler bana ait gibi geldi bir an,ancak bu kadar güzel anlatılır,sen gibi birinin dostluğunu kaybedenler dönüp kendilerine sormalı”neden”diye:)

  • Yanıtla Serra 06 Ağustos 2010 at 23:56

    seni kırıp dökmüşler belli. kimsenin gönlünü dağlamasına izin verme. çünkü bize ait olan tek şey o!

  • Yanıtla bir dost 06 Ağustos 2010 at 16:20

    Eğer bu yazıyı biri için yazdıysa o kişi hayatında en önemli insanlardan birini kaybetmiş. Kaybetmiş ama belli ki Evren’in değerini bilememiş. Evren, dostlarını kendi seçer, onları yorar, en anlamsız çekilmez hallerine bürünür, onları yoğurur. Dostluğundan nasibimi almış biri olarak 1 metre yakınındayken bile beni dostluğuna bir daha bulaştırmadı.

  • Yanıtla kalderavolkan 06 Ağustos 2010 at 13:34

    Gönlümdeki taht’a otururken “niçin?” diye sormayan dost, taht’tan indirilirken hangi hakla “neden?” diye sorar; anlayamıyorum.

    Bugün iki katı sarılasım var bu cümleye…

  • Bir Cevap Yazın