]fh[ fotoğrafhikayeleri

Fikrim’den Zikrim’i Unuttum

 ]fh[ fotoğrafhikayeleri {Mart ’09}

Rahmetinle can bulduğum Ey Rab!

Yer toprak; toprak kara. Gök, parça parça bulut; kapkara… Bir avuç suyunda ruhum, acılardan kararmakta!

Dağları, gökleri ayakta tutsun diye dikmişsin; gönlümü dağlasınlar diye değil. Beni, soluk alıp vereyim diye yaratmışsın; soluksuz kalayım diye değil. Alem senin adını AŞK’la zikrederken, fikrimden zikrimi unuttum. Akların içindeyken, rengarenk düşlerle büründü gözlerim. Yüzerken, yürüyene imrendim; yürümeye çalışırken uçana…  Bir avuç suyunu, enginlere değişmez iken; kaydı gönlüm koca okyanuslara. Karasız, kıt’asız sular dar gelir oldu bana. Benim neslim değil bu yabani diyardakiler; benim dilimden konuşmuyor bu gurbet eldekiler.  Rengim renk değil; cismim kendi cismim hiç değil. Adım başka, sanım başka, ruhum karanlıklarda. Başımı öne eğdim utandım; kafi gelmedi gömüldüm yaban sulara.

“Ne oldum?” dedim; derken “ne olmam gerektiğini” unuttum. Başını toğrağa gömmüş bir deve kuşu misali kendimi ‘yer ile gök’ün arasında karanlık bir akıntıda buldum.

——–

Fotoğrafın Hikayesi: Servet TETİK’in objektifinden yansıyan yukarıdaki fotoğraf Şubat 2009’da Ankara Kuğulu Park’ta çekildi ve “Saklambaç” ismiyle {şurada} yayınlandı. fotoğrafhikayeleri projesine katkısından ötürü Servet’e teşekkürler..

Bu yazılarım da hoşunuza gidebilir

10 Yorumlar

  • Yanıtla Narsu 20 Temmuz 2009 at 10:33

    ne hayatın kaybı
    ne mananın hayrı,
    her sozun bır duragı var degılmı?
    sözlerin içtenliğinde dusunmek sımdı zaman ustune zaman…

    fikrinden zikrine hayırlı selamlar…
    yer ile gök arasında iki tutam yaş arasında ne gizler vardır,
    sevap kuyusunda…

    Narsu

  • Yanıtla Nezihe Ak Inci 04 Mayıs 2009 at 00:48

    Rahmet, can, toprak, ruh, hayat ve izdirap… Bu kelimeler hangi ruhu teğet geçebilir ki? Çok teşekkürler paylaştığınız için…

  • Yanıtla Aysel Özcan 06 Nisan 2009 at 20:16

    Fotoğraf da çok hoş, emeği geçenin ellerine sağlık.

  • Yanıtla Aysel Özcan 06 Nisan 2009 at 20:15

    Yazın çok etkileyici Evren. İlk okuduğum andan bu yana düşündürdükleri inanılmaz güzel ve anlamlı. Kaleminden, düşüncenden dökülen her yazı bambaşka bir gerçeğe işaret ediyor. İyi ki günlüğünü bulmuşum, güzel paylaşımın için çok teşekkür ederim. (Her ne kadar unutmuş olduğunu düşünsen de farkında olman bile güzel.) Emeğine, fikrine ve tabii ki zikrine sağlık olsun. :)

  • Yanıtla güneş 04 Nisan 2009 at 01:45

    rabbim ne eylerse güzel eyler…

  • Yanıtla servet 03 Nisan 2009 at 00:27

    Ben bi teşekkür edeyim herkese.Beğendiğinize sevindim :)

    Yazı için söyleyeceklerim şunlar;
    abi mükemmel olmuş.Böyle bi yazıya böyle bir fotoğrafla rol oynamak benim için mutluluk verici.teşekkürler :)

  • Yanıtla büşra 02 Nisan 2009 at 13:45

    kaç gündür okuyorum okuyorum bir yorum bırakayım diyorum ama böyle bir yazıya da ne denir diye birşeyler bulamayıp gidiyorum:) yine geldim takıldım..Etkileyici bir yazı.
    çok beğendiğimi ifade etmek istedim :)
    Farklı..
    Hoş bir fotoğraf hikayesi olmuş gerçekten..Okundukça okunası. Yüreğine sağlık.
    Fotoğrafla da bambaşka havaya bürünmüş.. Servet’in de emeğine sağlık.. İyi kareler yakalıyor..

  • Yanıtla fz 01 Nisan 2009 at 23:04

    Fotoğrafla o kadar bütünleşmiş ki, yazını çok beğendim Evren… Senai Demirci’den bişeyler okuyor gibi hissettim kendimi…

  • Yanıtla rose 01 Nisan 2009 at 19:43

    Tek kelimeyle mükemmel,arkadasina ait olan fotografi ve yazmis oldugun yazini cok begendim…..
    Evrengunlugunun bütünü seviyorum aslinda ama en cok en cok “fotograf hikayeleri” ve “”evreniyyat” bölümüne yazacagin yazilari sabirsizlikla bekleyenlerdenim
    Iyiki varsin Evren
    Sevgilerle

  • Yanıtla (parantez) 01 Nisan 2009 at 07:28

    önce servet’in eline sağlık. evrencim senin de diline sağlık. kelimelerin efendisisin adeta. fotoğraf hikayelerinin yolunu gözlüyordum. okuyunca çok mutlu oldum. kendini eleştirmişsin ve bir yakarışta bulunmuşsun.

  • 1 2

    Bir Cevap Yazın