e-günlük, e-vreniyyat

Babalar, Ölmek İçindir

Aydın’ın aydınlık olmayan akşamında sesini duymak için seni aradığımda, bana hiç duymak istemeyeceğim bir ses tonuyla yanıt verdin. Aynı kaderin aynı rolünü yaşamak senin de payına düşmüştü 2009 Şubatı’nın 19. gününde. Bana İzmir’i büyülü bir kent yapanların başında geliyordun ve o an bütün bir İzmir karanlıkara gömülmüştü benim için. Kanser, sizin ailenin de kapısını ansızın çalmış; senin de babanın yakasına yapışmıştı. O da İzmir’in hastanelerinden birinde başlamıştı bu ölüm kalım savaşına. Bunca kader benzerliği içinde rahmetli babanın en büyük farkı,  eşi ve çocuklarıyla birlikte bu zorlu mücadelede yol almış olmasıydı.

Artık bütün bunların hiçbir önemi yoktur. Babalar, ölmek içindir. Böyle olması gerektiği için belki de onlara “baba” sıfatı bahşedilmiştir. Bu hayatta… Ah bu hayatta… Hayatımızdan  eksik olmayacak tek şey; “ölüm” değil midir..!

facebook’evreni ] facebook sayfası ] twitter’evreni RSS abonelik

Bu yazılarım da hoşunuza gidebilir

13 Yorumlar

  • Yanıtla Çağla 25 Şubat 2009 at 23:01

    ne zaman yazıcaksın yaa :(

  • Yanıtla Ali KURUDAYIOĞLU 24 Şubat 2009 at 23:27

    Evren, Baban için beslediğin duygular beni inanki çok etkiledi başınız sağolsun Rıfat ılgaz’ın dedeği gibi: “Varolmak ya da olmamak işte mesele bu” Cahit Sıtkı’nın dediği gibi: “Öldük, ölümden bir şeyler umarak” hepimiz birgün o ebedi yolculuğa çıkacağız.

  • Yanıtla münir 24 Şubat 2009 at 22:50

    Merhaba Evren. bu duyguyu ben de yaşadım okuyunca da çok duygulandım.

  • Yanıtla ulvi ibrahim 24 Şubat 2009 at 13:56

    babalık çok değerli bir duygu olsa gerek. dün akşam tvde askerlikle ilgili eledim türküsü çalınca babam da kendini tutamadı. aramızdan kaçtı gittti ve çok içten ağladı. işte o zaman anladım ki çok kutsal bir duygu. babası olmayanlara allah sabır versin. allah’ın en zor imtihanları peygamberlere olmuştur. peygamber efendimiz çok küçük yaşta anne babasını kaybetmiş.

  • Yanıtla Önemsiz İletilerim 24 Şubat 2009 at 00:22

    Ayrılıklar ve ölümler üzerine mahsun biten ilk şarkı bu değilki. Bu hayatı sevmeliyiz yaşamaktan yorulsakta..

  • Yanıtla Çağla 23 Şubat 2009 at 21:20

    Merhaba e-vren Abi :) Ben uzun bir süredir bir tesadüf sonucu :) seni takip ediyorum.. Yazıların gerçekten çok güzel. Ben bu duygunun nasıl bir duygu olduğunu bilmiyorum ama herhalde ”sözün bittiği yer” dedikleri böle birşey olsa gerek..
    Biliyorum bu sayfaya böyle bir tarz soru çok saçma olucak, belki de kızıcaksın ama uzun zamandır bekliyorum… senin Cumhuriyet Töreninde (eski sayfalarda ) bir yorum var MUSTAFA ÇETİN diye sadete geliyorum kızma :D o bir edebiyat öğretmeni mi acaba ? cvp verirsen eğer çok memnun kalırım ..

  • Yanıtla NaLaN 23 Şubat 2009 at 10:36

    Evren,
    Duydulandım.Babasını kaybeden biri olarak Allah Rahmet eylesin.Göz yaşıma engel olamadım.Çünkü Baba demeyi çokk özledim.Babamı çok seviyorum.Duygularını paylaşıyorum.

  • Yanıtla osmanözçiçekçi 23 Şubat 2009 at 02:26

    teşekkürler evren.babasını kaybetmiş biri olarak bende sizler gibi çok duygulandım

  • Yanıtla Emel 23 Şubat 2009 at 01:44

    12.04.2006 09.23

    Daha az uyurdum

    Daha fazla görmek için seni…

    Şimdi uyuyorum

    Belki görebilirim diye seni…

  • Yanıtla güneş 23 Şubat 2009 at 01:15

    ayrılık olmasaydı..

  • 1 2

    Bir Cevap Yazın