e-günlük

Kağıttan Uçak Değil Gemi Yapabilmek

Geçmiş olsun temennileri için teşekkür ediyorum. Rahatsızlığımın sınıfta bağırmaktan ya da çok konuşmaktan değil de bir anda girdiğim hızlı tempodan kaynaklandığını düşünüyorum. Tabi beyaz tebeşirli tahtayı da es geçemeyeceğim. Gençlerle güzel güzel sohbet ediyoruz. Onlarla birlikte olduğum süre içerisinde sinirleneceğimi, sinirlenip de bağırıp çağıracağımı zannetmiyorum. Eğer öyle olursa hem kendi değerlerimle hem de girdiğim bütün sınıfların ilk dersinde onlara verdiğim sözle çelişmiş olurum.

Geçen hafta ilk ders bütün sınıflarda bir atölye çalışmasıyla “beklenti ve endişeleri”ni almıştım. Benim 1990’lı yıllarda korktuğum öğretmen davranışları 2008 yılında lise sıralarında ne yazık ki hala geçerli. Benim bağırıp çağırmam, onları azarlamam, onlarla sınıf içerisinde alay edip onları küçük düşürmem, hatta (yazmaya elim varmıyor) onları dövmem sarı renkteki post-itlere yazdıkları endişeler arasındaydı. Her sınıftan bol miktarda aynı endişeler çıkınca elbetteki üzüldüm. Beklentileri mi? Hepimizin güler yüzlü, sevecen, hoşgörülü öğretmen modeli, onların da beklentisi.

Şimdi onların benim dersim için “başıboşluk”la karıştırmadıkları sınırsız özgürlükleri var. Kimseyi rahatsız etmemek şartıyla gönüllerinden geçen her şeyi yapabiliyorlar, yapabiliyoruz. Ama dört sınıfımda da şu konuda anlaştık: Ne yapıyorsak ya hep beraber yapıyoruz ya da hiç yapmıyoruz. Bu gün kağıttan uçak yaptık. Bilmeyenlere nasıl yapılacağını gösterdim. Sırayla uçurduk uçaklarımızı. Peki edebiyat bunun neresinde? İkinci haftanın sonunda öğretmenin sınıfın tanrısı olmadığı fikrini benimsemeye çalışan bir öğrenci kağıtla uçak yapılma direktifine uymayıp kağıttan gemi yapıyorsa bu “edebiyatın, hayatın kendisi” olduğunu göstermiş oluyor benim için. O kız öğrencim kağıttan uçak yapmayı bilmiyordu, ben gösterirken aynısını yapmak da istememiş, en iyi bildiği şeyi; kağıttan gemi yapmayı tercih etmişti. Sınırları aşmak gerektiğini beraber öğreniyoruz. Tıpkı geçen haftaki dersi hep beraber sakız çiğneyerek işlediğimiz gibi :) Kısıtlarsan, kural çiğneyen öğrenci tavırlarını da göze almak zorundasındır.

Sesim bugün biraz daha iyi. Ama çok daha iyi olmak için haftasonunu bekliyorum. Öğrencilerin daha çok paylaştığı, öğretmenlerin daha çok dinlediği bir sisteme ulaşabilmeyi ümit ettim bu gün yol boyu.

İzmir’deki fotoğraf eğitimleri devam ediyor. Cuma günkü son teorik ders önümüzdeki pazartesiye alındı. Sonrasında sahaya inip fotoğraflar çekilecek. Okuldan çıkıp İzmir’e gitmek ve hemen geri dönmek beni yoruyor ama yaptığım işin en iyisini yapma arzum bu yorgunluğumu unutturuyor bana.

Bu yazılarım da hoşunuza gidebilir

6 Yorumlar

  • Yanıtla salih 14 Kasım 2008 at 19:38

    Tıpkı geçen haftaki dersi hep beraber sakız çiğneyerek işlediğimiz gibi :) Kısıtlarsan, kural çiğneyen öğrenci tavırlarını da göze almak zorundasındır.
    aynı senın gıbı bozde 5-B sınıfında bır atolye calışması olarak sakız cıgnedık senden esınlendık sakızın dersı ne kadar olumsuz
    etkıledıgını, bır daha ogrenclık hayatında sakız cıgnemem sozlerı aldık yorumlar yaptık, sakızı elestırdık:)
    hos oldu be:)

  • Yanıtla büşra 14 Kasım 2008 at 14:16

    ben geç farkedip temennilerimi de geç aktarıyorum ama geçmiş olsun Evren.. şimdi daha iyisin anlaşılan ..sevindim..
    ideal öğrencilerin hep hayal edip de bulamadığı bir öğretmensin vallahi maşallah :)
    ben de senin öğrencin olmak isterdim doğrusu.. harika.. :)

  • Yanıtla frezya 13 Kasım 2008 at 10:15

    ne yapıp edip 5sene geriye gitsem o da yetmez senin okuluna gelsem o da yetmez senin sınıfına düşsem de şu hiç frekansımın uyuşmadıgı edebiyat dersini 1de senle alsam =) olurdu güzel. hıı birde geçti degil mi* geçmiş olsun.

  • Yanıtla güneş 13 Kasım 2008 at 01:40

    harikasın evren ya
    işte öğretmenlik budur…
    şanslı veletler:)

  • Yanıtla Aysel Özcan 13 Kasım 2008 at 01:12

    :)Benim de kâğıttan gemiler yapmayı seviyor olmamdan ve biraz da aykırılığımdan olsa gerek, kız öğrencinin diğer öğrencilerinin aksine kendi bildiğini, dahası istediğini yapmayı tercih etmesi benim hoşuma gitti. Sana hissettirdikleri vardığın sonuç itibariyle çok hoş Evren. Yazılarından anlaşılıyor ki iyi bir başlangıç yapmışsınız. Senin nezdinde bu kutsal mesleğe gönül veren herkese bir kez daha teşekkür ederim. Sadece ‘Edebiyat’ın değil, okullarda okutulan her dersin hayatla iç içe verilebileceği bir sistemin yerleşmesi dileklerimle.

  • Yanıtla nrh 12 Kasım 2008 at 23:06

    Tekrar gelmemesini dileyerek geçmiş olsun diyeyim.Güzel öğretmen güzel adımlarla ilerliyor maşallah diyelim de nazar değmesin emeklerinizin meyvesini tane olarak değil bağlar bostanlar dolusu ağaçlar olarak alın inşallah..

  • Bir Cevap Yazın