Hay’at, tamamlamıyor (kimsenin) eksiklerini…

Kendi yarımları kendine hay’atın, kendi eksikleri de… Benim yaram, benim acım; derdim, benim hüznüm. Hay’at, başının çaresine bakıyor da ben, çaresizliklerimle baş başa kalıyorum.

Kendi derdine düşmüş hay’at; ben kendi derdime… Ben, kendimi tamamlamaya çalışıyorum, hay’at kendini…

İlahi adaletin şaşmadığı, düzenin kusursuz işlediği bir mekân bu dünya! Var zannettiğimiz eksiklikler, bizim kendi yokluklarımız. Halbuki, ne yarım ne de eksik bu hay’at!

—

facebook’evreni ] facebook sayfası ] twitter’evreni ] RSS abonelik