e-günlük

Ben aslında çirkinim çünkü

Aslında geçen hafta açılan ancak kuzucuklar aileleriyle biraz daha hasret gidersin diye askıya alınan derslerimize bugün başlıyoruz. Mutluyum, huzurluyum; arkadaşlarıma kavuşuyorum!

Dün akşam canım kardeşim Cihan sürpriz yaptı bana. Sessiz sedasız memleketinden dönmüş, gelir gelmez de bana uğramış. Elif de hemen geldiğini raporladı telefonla. Selda ise ders programını öğrendi vs vs. Yine trafik yoğunlaştı :) Evren, sakal traşı oldu. Okulun ilk günü giyeceği kıyafetin derdine düşerken bir taraftan da saçının şeklini değiştirmeye karar verdi.

İlkokula giderken okulun ilk günlerini sevmezdim. Evde seferberlik başlardı 2-3 gün öncesinden. Annem bir dünya ütüye girişirdi. Beyaz yakalarımız kolalanır,  sağ üst cebimize yerleştirilecek kar gibi beyaz mendillerle birlikte muntazam bir şekilde ütülenirdi. Bir adet üçgen mendil üst cebimize konulurdu, diğeri de terimizi silmek için öbür cebimize. Beslenme çantaları hazırlanır, su mataraları doldurulur, harçlık takviyesinde bulunulurdu. Ve en sevimsiz kısım: Erkenden yatağa girilirdi :(

Artık öğrencilik hayatımın son dönemi. Fotoğraf makinemin pillerini şarj ettim. Son hatırlar karelerde ölümsüzleşmeyi hak ediyor değil mi? Hobaaaa ! Her şey fani !

Bir önceki Blog yazarlarına kitap önerileri başlıklı yazımda adalet ağaoğlu, Adnan Binyazar ve Aklını Kullan Aksini Düşün hakkında bilgiler bulabilirsiniz.

Bu yazılarım da hoşunuza gidebilir

Yorum yapılmamış

Bir yorum yazın