Evren mezun oluyor

Bizim Sınıf /Edebiyat Fakültesi  / Çekim: Barış Fotoğrafçılık / 15.05.2006

En zoru yazmakmış… Ayrılık dayandı mı kapıya, kalmakmış, gitmekmiş, gidenin ardından gözyaşı dökmekmiş, giderken bir daha dönmeyeceğini bilmekmiş.

Gülüp eğlendiğimiz ve aslında en güllük gülistanlık dönemimiz olan üniversite yıllarını noktalamanın tarifsiz heyecanı, hüznü kimi zaman da sevinci içinde bocalayıp duruyoruz. Meğerse birbirimizi ne kadar çok seviyormuşuz, meğerse ne çok şey paylaşmışız, meğer gözlerimiz ne kadar güzel, yüreğimiz ne kadar da temizmiş… Hep geç fark ediyor, geç keşfediyoruz… İsimlerimizi öğreniyoruz, hiçbir zaman unutmamak üzere…

En zoru yazmakmış… Semih‘ten, Pelin‘e, İlker‘den Elif’e kadar ömrünün en güzel yıllarını paylaştığın isimlere sevgini, saygını, dostluğunu yazmak ne zormuş. Ve ne kadar da zormuş dostum, kardeşim dediğin insanların, seni bugünlere getiren ANA‘nın, HOCA‘nın senin için yazdıklarını okumak… 

Gelmez denilen günler geliyor, devran dönüyor, hayal edemediklerin gerçekleşiyor, bitmez denilen zaman geçip gidiyor ve 18 yıllık yolculuğun sonunda öğrencilik sona eriyor.

EVREN MEZUN OLUYOR!

Kısacık bir andaç yazısı, insanların birbirlerine duyduğu sevgiyi, birbirlerine verdikleri değeri  gösterebilmek için sadece bir bahane, hem de ömür boyu sürecek bir hatıra. Benden bunu esirgemeyen Canım AnnemeTurgut HocamaGülgün Hocama, arkadaşlarım BaşakCihanDilekGülbaharHarunİlkerİremMutluMüberraNilayPelinSelda, SemihSuzanTaner ve Tuğba‘ya, ayrıca tebrik mesajı atan bütün arkadaşlarıma yürekten teşekkür ediyorum.

Bir önceki Blog yazarlarına kitap önerileri başlıklı yazımda adalet ağaoğlu, Adnan Binyazar ve Aklını Kullan Aksini Düşün hakkında bilgiler bulabilirsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir