Hepimizin Bir Anneannesi Olmuştur

{ilk (Eylül ’05) MisAfiR KaLeM yazısıdır} 

İlk olarak ne zaman “anneanne” sözcüğünü söylediğimi bilmesem de, hayatımda en çok söylediğim ilk beş kelimeden biri. Hatta üçüncüsü. Nedendir bilmem ama anneannem benim için bir yaşam tarzı olmuş. Bu hayata gelen her insan iyilikleriyle beraber çirkinlikleri de yanında getirir. Ama benim yanlışına ve çirkinliklerine rastlamadığım “sayılı insanlardan biri”dir O. Sadece benim değil gerçi, hepinizin anneannesiyle mutlaka ama mutlaka çok güzel paylaşılan anları olmuştur.

Kimi zaman yürümekten sıkılınca sizi sırtına alıp, karlı buzlu yolda kayma pahasına taşıyan. Herkes sıcak yaz sohbetlerine dalmışken ve unutmuşlarsa sizi avluda üzeriniz açık uyurken, yine anneanneniz olmuştur bir seccadeyle yada yeleğiyle üstünüzü örten. Canımız akşamın bir vakti dolaşmak isteyince, herkes oflayıp puflarken, anneannenizdir bizim elimizden tutup sütçüden süt alma bahanesiyle dolaşmaya götüren.

Hele bir de çok seviyorsanız vakitsiz bir şeyler yemeği, anne ve babanızın tüm olumsuz yanıtlarına karşın, şöle ekmek üzeri karabiberli yoğurdu çayla size getiren yine O’dur. En sıkıldığımız anlarda, hatta sizi dinliyecek birisi olmayınca yine anneannenizdir küçük bahçeli tahta kapılı evin tokmağını çaldığınızda karşınıza çıkan. İşte hepinizin hatıralarında bir çok güzellikle size kendini hatırlatan bir anneanneniz olmuşsa NE MUTLU. Ve Ne Mutlu ki arada dualarla, arada ziyaretlerle hala çay sohbetlerinde buluşanlara.

evren günlüğü’nün ilk MisAfiR KaLeMi {Eylül 2005} Salih GÜRBÜZ, Konya’da yaşıyor. Anadolu Üniversitesi İngilizce Öğretmenliği mezunu. İngilizce öğretmenliğinin yanı sıra özel radyolarda program yapımcılığı, yerel gazetelerde köşe yazarlığı yapıyor.

Bir önceki Her Aşk Elvada Tadındadır başlıklı yazımda ibrahim meriç hakkında bilgiler bulabilirsiniz.

Hepimizin Bir Anneannesi Olmuştur” için 9 yorum

  1. Hayatta değil anneannem gözlerim doldu okurken… Kızım ve annemin ilişkileri de aynı böyle… Allah bari annemi bizden, yanımızdan eksik etmesin diyorum amin…

  2. Bu yeni sayfada ilk yorumu kendim bırakmak istedim. tabikide kendi yazımla ilgili değil !
    Değerli dost ve ağabey evren abibiden gelen mail doğrultusunda; yeni site içeriğinin gayet nezih, iç açıcı ve sevimli olduğunu belirtmek istedim. KONYADAN,bize göre şehr-i mukaddes ya da Şehr-i Mevlanadan- :) HERKESE BOLCA SELAM,
    Bayram tadında kalınız…

  3. yazarımız gözümüzün önüne, köyün verandasında, kenarları oyalı bembeyaz örtülü , yüzünün nuru ile kırışıkları yarış edercesine başabaş giden , bir o kadar yumuşak tıpkı şekerli ekmek gibi, bir o kadar seffaf tıpkı küçük katıksız sevgiler gibi, bir o kadar derın manalı sözler gibi çok hos yerlere alıp götürdu vesselam ..
    bravo o’ na..

    sena yakalı

  4. ne mutlu anneannesi olanlara.. hep özlem duymuşumdur.. anneanne demeye hasret büyüdüm.. ben çok küçükken Rahmetli oldu hayal meyal hatırlıyorum 5- 6 yaşlarındayken… hatta ölmeden bikaç saat önce elime bir kadife kutu sıkıştırmıştı.. fakat kaybetmişim onada çok üzülürüm hala… Allah Tüm Hakkın rahmetine kavuşanların mekanını cennet eylesin inş…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir