Birkaç haftadır kütüphanedeyim. Teyzeler, amcalar, gençler, çeşit çeşit insanlar gelip ödünç aldıkları kitapları bırakıyorlar, rafların arasında dolaşıp okumak için yeni birer kitap daha alıp gidiyorlar. Kütüphanenin büyük penceresinden onları seyrediyorum, mutlu bir şekilde yolda yürüyorlar. Ben bir edebiyatçıyım, on yıllardır da kütüphaneyle irtibatım pek kopmadı. Ama ben bile insanların hala üşenmeyip bir il halk kütüphanesine gidip ödünç kitap alıyor olmasına şaşırıyorum. Ama onları takdir duygum, şaşkınlığımdan kat be kat fazla. Üstelik bu okurların korsan kitabın ucuzluğuna veya televizyonun, internetin cazibesine rağmen yol tepip kütüphaneye kadar gelmelerine çok büyük saygı duyuyorum.
Benim kütüphane kaydımın üzerinden iki nesil geçmiştir sanırım. Son ödünç kitabımı aldığımda üniversite 1. sınıftaydım. Hatta Denizli İl Halk Kütüphanesi’ne üye olabilmek için kitap bağışlamak gerekiyordu da kitaplarını bırak bağışlamayı ödünç vermeye bile gönlü razı olmayan ben, saatlerce hangi kitabımı bağışlayacağıma karar verememiştim.
Ben, oturduğum masadan ödünç kitap almaya gelenleri seyrederken son yıllarda büyük çıkış yakalayan (belki de her teknoloji gibi moda olan) elektronik kitap olayı yaygınlaşırsa kütüphanelere etkisi nasıl olur diye düşünmeden de edemedim. Sanmayınki benim bahsettiğim bu ödünç kitap alıp verme trafiği çok yoğun. Hayır değil, günde birkaç insan gelip gidiyor kütüphaneye ama ileride e-kitap okuyucularının fiyatı ucuzlayıp çoğu kitabın e-kitap formatları da çıktığında kütüphane denen kocaman bir sisteme hala ihtiyaç duyulacak mı? Birkaç ay öncesine kadar e-kitap teknolojisine mesafeliydim. Ta ki bir e-kitap okuycunun özelliklerini inceleyene kadar. e-kitap okuyucularının neredeyse tablet bilgisayar teknolojisinden de bir farkı yok. Eğer, insanı daha çok okumaya teşvik edcekse bu teknoloji, harika! Ama maksat tüketim çılgınlığından faydalanıp böylesi bir teknolojiyi satmaya çalışmaksa, buna hiç gerek yok.
Son çıkan bir kitabın internette hemen “yasa dışı” e-kitap halini bulmak “maalesef” mümkün. Bu iş ileride MP3 olayına dönecek diye de korkuyorum. Geçen gün bir şarkıcı Okan’ın programında “2 yıldır kaset yapmıyorum, çünkü insanlar internetten indiriyorlar. Ben de 4 parçalık maxisingle yapacağım bundan böyle.” demişti. Ve çoğu şarkıcı da böyle yapıyor. Aylarını hatta yıllarını kitap yazmak için harcayan yazarların, şairlerin de ileride e-kitap korsanlığı yüzünden böyle demeye başladığını düşünsenize!
e-Kitap okuyucuya bazı sebeplerden dolayı ben de sahip olmayı isterim. Özellikle Kültür Bakanlığı’nın ücretsiz sunmaya başladığı e-kitap yayınlarını, üniversitelerin makalelerini e-kitap okuyucuda taşımak bana cazip geliyor. Ancak, kitabın kokusunu ve ona dokunmayı çok seven biri olarak “gerçek kitap” benim için e-kitap okuyucuya asla değişilmeyecek bir şey.
evrengunlugu.net
2010-2011 dönemindeki yayın süresince Acil İhtiyaç Projesi Vakfı‘nı, AİP Vakfı’nın proje ve çalışmalarını gönüllü olarak desteklemektedir.