MisAfiR KaLeM{LeR}

UFUKLARA

{Kasım ’07 MisAfiR KaLeM Yazısıdır}

UFUKLARA 1

Güvercin kanatlandığı zaman,
İçimde titreşir sonsuz umman.
Gözlerimden süzülen damlalar
Ufuklara dolar ufuklara…

Güneşin gözünden şarap sızar,
Kalemlerim hep kırmızı yazar.
Damarlarımda dolanan kanlar
Ufuklara akar ufuklara…
Bediri yâren tutar yalnızlar.
Leyli gözlere düşer yıldızlar.
Semada uçan mavi hülyalar
Ufuklara dalar ufuklara…

Çocuklar büyür, her nefis ölür,
Lezzetlerden eleme göçülür.
Şelaleler kara-mor sularını
Ufuklara döker ufuklara…

Ömrün en leziz meyvesi çocuk,
Ümidi büyük, dünyası küçük…
Çocukların pembe uçurtmaları
Ufuklara uçar ufuklara…

Tesbih ederler yetmiş bin dille.
Vahiy bildirilir Cebrail’le.
Melekler nurdan kanatlarını
Ufuklara serer ufuklara…

Çeşmeden karbeyza Kevser içer,
Ninnilerle rüyalara geçer.
Bebeklerin menekşe gözleri
Ufuklara güler ufuklara…

Ahu gözlerinde ışıltılar,
Kumru yüreğimde kımıltılar.
Gümüş tenler, altın saçlarını
Ufuklara salar ufuklara…

Semalara kanatlanır Burak.
İnce yolda sonsuzluk son durak…
Yıldırımlar gibi küheylanlar
Ufuklara koşar ufuklara…

Garip halini anlamaz nadan.
Çile suyuyla beslenir fidan.
Elmas yaylar, ışıktan okları
Ufuklara atar ufuklara…

Yel, iliğimi ısırır güzün,
Tırnaklarımı yakmakta hüzün…
Allı sarılı gül-i rânalar
Ufuklara bakar ufuklara…

Sevda çölünde sürünür mecnun,
Leyla’ya dökülen yaşlar ceyhun…
Divane gönüller sırlarını
Ufuklara açar ufuklara…

O’ndan gelip, O’na gidiyoruz,
Ayrılıktan şekva ediyoruz.
Gamlılar gurbette başlarını
Ufuklara yaslar ufuklara…

Kara taş kırdı camdan köşkümü,
Zaman söndürdü yalan aşkımı.
Yakılan mektuplar küllerini
Ufuklara verir ufuklara…

Nedamet, atlasları yakan nâr,
Tövbe alevli kalplere nur-kar.
Yüzleri yere bakan adamlar
Ufuklara yürür ufuklara…

Manalar deryasında yüzülür,
Katre katre güfteler süzülür.
Meçhul Şair yanık şiirleri
Ufuklara yazar ufuklara…

Mesut Tekkoyun, e-vren günlüğü’nün Kasım 2007 MisAfiR KaLeM’i. 1984 Denizli doğumlu ve Ege Üniversitesi Elektronik-Elektronik Mühendisliği bölümümden 2007’de mezun oldu. Denizli’de yaşayan Mesut Tekkoyun, amatör olarak şiirle uğraşıyor ve bunları profesyonel bir uğraş haline getirmek için kitap çıkarma hazırlıkları yapıyor.

Bu yazılarım da hoşunuza gidebilir

1 Yorum

  • Yanıtla ayşe 14 Nisan 2009 at 13:09

    anlamamak. evet bazen hiçbir şeyi anlamıyorum. hayatı insanları ve kendimi bazen öyle değişik duygulara kapılıyorum ki kendim bile hayret ediyorum. BEN BU MUYUM. şimdi gidiyorum hocam

  • Bir Cevap Yazın