{Ocak ‘10 Gönüllü MisAfiR KaLeM Yazısıdır.}

Tebdil-i mekandaki ferahlık kaç gün sürer ya da insanın cehennemini de beraberinde götürdüğünü anlaması için kaç gün geçmelidir?

Herhangi bir sebepten dolayı bir mekandan, bir şehirden hatta bir evden soğuyunca insan; en kolayı “tebdil-i mekanda ferahlık vardır” sözüne inanıp uzaklaşmak, gitmek kimine göre de kaçmak oluyor. Önce “uzaklaşmalıyım birazlar” , “gidiyorum”a dönüşüyor. Gidiyorumlara bir bakıyorsunuz “kaçmak” oluvermiş çoktan… {Devamını oku}

Doğsaydı, ismi Mehmet olacaktı. Buna rağmen daha doğmadan isminden sürekli bahsettirdi; herkese nefeslerini tutturdu. Beyinlerdeki onlarca soru işaretine sebep olan  Hüss’ün doğmamış minik kardeşi, aylar önce yaptığı iki sürprize bir yenisini ekledi Aralık 2009′un son pazartesi günü… Hüss dün gece, hem içten içe kıskandığı hem de kavuşmayı merakla beklediği Mehmet kardeşini kucaklamak yerine hayatındaki ikinci “ölüm” karmaşasını kucakladı. Doğsaydı Mehmet olacaktı; Mehmet yaşasaydı Hüss, “ağabey” olacaktı…

2009′un son aylarını boğazında bir düğümle geçiren ailem, yılın son günlerini büyük bir hüzünle hatıralar defterine not etti. Bu, ömrümün yazılı hafızası {Devamını oku}

{Aralık ‘09 Gönüllü MisAfiR KaLeM Yazısıdır.}

“Erzurum’da bir kuş var

Kanadında gümüş var

O gelin bir oğlan doğurmuş

Adını Musa koymuş”

Olgunluğunu ve anlayışını Musa Peygamberden mi aldın minik yavrum? Duruşun öyle asil ki, yüzünden nurlar akıyor sanki… Büyümüşte küçülmüş gibi davranışların, gözlerin zekice bakıyor, belli ki yüreğin temiz duygularla yoğrulmuş.

Ailenle geçireceğin son geceymiş, nerden bileceksin? Küçücük yüreğinde, kocaman inancınla Allahın secdesine vardığında, neler diledin kim bilir? Sonun olacağı güne günaydın dedin ve annene. Okulunun önünde seni bekleyen Azraillinmiş meğer ağlamaklı gözlerle arkadaşlarına veda edip, naylon poşete sığdırdığın kitaplarınla, yanında cellâdınla yürüdün Erzurum sokaklarında.

O kadar rahatsın ki, {Devamını oku}

{Kasım ‘09 Gönüllü MisAfiR KaLeM Yazısıdır.}

Şehirleri şehir yapan binlerin hikâyesi var elbet ve bu hikâyelerin yazılmışlarından biriyiz şu buluşmayı sağlayan kelimeler sayesinde. Anlatabilmeyi becerebilme isteği taşımayı seviyorum; ama kimseye ne mesaj verme ne de öğretme çabasında da değilim. Bu hakkı kendime ayırdım.

Yeni bir deneyimin keyfi, planladığımız yaşam standartlarımızın harcayalım diye seçenek olarak sunabildikleri kadar önemli. Her tür yaşamsal değerler tecrübe ile tespit edilmese de yaşama alanımın olgunlaşma hikâyesi yeni bir boyut kazandı. Geride kalan yıllara kafamı kaldırıp baktığımda {Devamını oku}

Ani bir kararla Harun bu sabah ameliyat oldu. Dün akşam ve bu akşamüzeri ziyaretindeydim.

Domuz gribi aşıları bugün yapılmaya başlanıldı. Sıra bize ne zaman gelir bilmiyorum. Öğrencilerimden biri “aşı olup olmama konusunda“ ne düşündüğümü sordu. Aşı olarak kendimi, olmayarak da herkesi riske atmış olacağım sanırım. Hem, her geçen gün ölümlere sebep olan bu gribin ya aşısı bulunmasaydı? Çok büyük bir korku ve paniğin içine düşeceğimiz kesindi.

Hüss‘ün yaklaşık üç ay sonra doğması muhtemel kardeşinin cinsiyetinin {Devamını oku}

{Ekim ‘09 Gönüllü MisAfiR KaLeM Yazısıdır.}

Kimse bu yazılan yazıdan bir ders çıkarmasın; kimse de bu yazılan yazının diline, öznesine, tümlecine, süzgecine bakmasın. Hayata dair hiçbir şey de yazmayacağım bu satırlarda. Herkesin bildiği ama her zaman söylemediği şeyler benimkisi; basit bir kız meselesi…

Hani insanlar konuşurken cümleleri bağlamak amaçlı kullanırlar ya (bak sana bir şey söyleyeceğim ama sakın gülme) her insanın hayatında yer almış anlamlarıyla kaybolmuş gibi görünüp ama komik ve anlamsız şeylerden bahsediyorum ben. İnsanlar koskoca ve kapkaranlık dünyalarına bir küçücük {Devamını oku}

Domuz gribine karşı dezenfekte çalışmaları bahanesiyle bugün okullar tatildi. Fırsat bu fırsat deyip güneşli ama soğuk Aydın havasında Büşra ve arkadaşı Gözde ile buluştuk.

Gözde ile önümüzdeki haftalarda bir fotoğraf çekimi gerçekleştireceğiz. Bunun için öncesinde {Devamını oku}