e-vren’in Objektifinden, Fırat Kumral modelliğinde 3 farklı konuda hazırladığım 10 Ekim 2008 tarihli çalışmayı nihayet evrengunlugu/flickr‘da paylaştım. “Fırat Kumral“, zaten modelin akıllı uslu ve estetik karelerinden oluşuyor :) “Detay” ise belli bir yerini kullanmak istediğim, kareye almayı düşünmediğim yerleri ayrı bir çalışmayla öne çıkardığım karelerden oluşuyor. Model, o pozu verirken aslında nasıl duruyormuş ya da odağa alınmayan ama çok da güzel olan diğer detaylar nelermiş onları göstermek istedim. Ve “Kamera Arkası” :) Ben nedense ciddi yüz ifadeli fotoğrafları seviyorum ama fotoğrafta eğlence de sempatiklik de olmalı. Resim öğretmeni sevgili Fırat, gayet güzel gülen bir arkadaş lakin öncesinde ciddi çalışılmış bir fotoğraf çekimi havası vermek; çekimlerde gülmekten kırıldığı pozları da sona ekleyerek “biz aslında böyle eğlendik“ mesajı vermek istedim :)
e-vren’in Objektifi, Koçarlı’nın Dağ Köylerinde!
Yine dün yazmıştım, Ümran kardeşimin sayesinde Koçarlı‘nın dağ köylerine doğru 3,5 saatlik bir yolculuk yaptım. Doğup büyüdüğüm Aydın’ın ilk defa gördüğüm bu köylerinin güzelliği, doğallığı karşısında mest oldum. Cincin, Çulhalar, Satılar, Çallı, Mersinbelen, Gaffarlar ve son durak Çeşme Köyü.
Mersinbelen, civar köylerin merkezi haline gelmiş. Büyük bir ilköğretim okulu var. Hemen karşısındaki bakkal teyzeye okuldaki öğretmenlerin köyde kalıp kalmadıklarını soruyorum; Aydın’dan ya da Koçarlı’dan gelip gittikleri cevabını alıyorum. Şimdi yine bana kızacaklar ama genellikle bu köy ebeleri, öğretmenleri neden bu kadar kasaba, şehir meraklısıdır anlamıyorum. Öğretmen görev yaptığı yerde yaşamaz, oranın insanıyla bütünleşmez de dersten sonra soluğu şehir merkezinde alırsa bu ne kadar doğrudur? Başka yerleri bilmem ama bizim köylerimiz bolluk bereket yerlerdir, köylülerimiz sıcak, sahip çıkan insanlardır.
Çallı Köyü‘nün muhtarı elimdeki fotoğraf makinesini görünce hemen yanıma geldi. Böyle nasıl diyeyim, çok karizmatik, bir köy filmi çekilse muhtar rolüne çok yakışacak bir tarzı var. “2 dönemdir muhtarım“ diyor. “Peki ya önümüzdeki seçimlerde tekrar aday olur musun?” soruma da gülerek cevap veriyor: “Bütün köy evlerini badanalattım“ diye de ekliyor. Gerçekten çok değişik bir havası var köyün. Beyaz badana sayesinde mi yoksa evlerin yapısından mı kaynaklanıyor bilmiyorum ama turistik şirin bir köy, sanki Bodrumvari bir yer havasındaydı Çallı köyü.
Artık en tepede Çeşme Köyü‘ndeyiz. Köy kahvesinde oturanlar hemen çay ikram ediyorlar bize. Yaşlı bir amca, başlıyor Çeşme Köyü’nün tarihinden bahsetmeye. Ama öncesinde “taşımalı eğitimi istemekle iyi mi ettik kötü mü bilmiyoruz“ diyor genç bir baba. Aslında yeterli sayıdaymış öğrenci ama daha iyi eğitim alsınlar diye Mersinbelen’e gönderiyorlarmış çocuklarını. Hani, isteseler Çeşme Köyü’nün okuluna öğretmen de eğitim hizmeti de gönderilirmiş. Her yıl Milli Eğitimden gelip, durumu soruşturuyorlarmış zaten. “Köyünüzdeki camiyi de sağlık ocağını da kapatıp, sürekli komşu köye gitseniz nasıl olur?“ diyorum. Okulsuz bir köy… Bu hep böyle gider… “Haklısın“ diyor o genç baba. Mevcut okulun durumu biraz kötüymüş ama elbet el atılıp eğitim-öğretime hazırlanır.
Çeşme Köyü o kadar güzelki, “buraya hiç televizyon programı geldi mi?“ diye sormadan edemiyorum. Hiç gelmemiş. Ama bizi bizden daha iyi keşfetme konusunda meraklı yabancılar, geçen yıllarda Çeşme Köyü’ndeymiş. Bir grup Alman akademisyen ve üniversite öğrencisi Çeşme Köyü’ndeki 1300 yıllık mezarları incelemeye gelmişler. Çeşme’nin tarihini, etrafındaki tarihi 3 kalenin özelliklerini anlatan yaşlı amca bizzat kendisi gezdirmiş gelen yabancı araştırmacıları. Bu arada o kaleleri öyle bir anlattılarki gidip görmek farz oldu. Zaten tekrar bu yolları arşınlamak, çok daha fazla bilgi toplamak ve fotoğraf çekmek istedim. Ben, bizim Ege’nin insanına hayranımdır, hepten hayran oldum.
Objektifimden yansıyan Koçarlı’nın dağ köylerinden 22 kareyi evrengunlugu/flickr‘da paylaştım.
.jpg)
12. sınıfa derse giriyorum; 
