e-vreniyyat

Benim Küçük Arkadaşım

Küçük bir arkadaşım olsa, beraber sadece kitap okusak. Ben okusam o dinlese, o okusa ben cümlelerin altını çizsem.

O da benim gibi Özdemir Asaf hayranı olsa. Cemal Süreyya yazsa ben Cemal Süreya diye düzeltsem; Atilla İlhan desem Attila diye de o beni düzeltse.

Sadece küçük bir arkadaşım olsa; benden uzun veya kısaymış, bana uzak ya da yakınmış fark etmez. Çok sevse fotoğrafı… Benimle hem fotoğraf çekmek için hem de fotoğraf çekilmek için can atsa.

Gözlerden ırak, gönüllerin tuzağından arı küçük bir arkadaşım olsa. Yormasa beni, hiç soru sormasa bana, söylediği her söz zaten hep cevaplarım olsa.

Ah, küçük bir arkadaşım olsa. Olsa da koca bir evren’de küçük bir evren olsa!

Yazarın notu: Yukarıdaki yazı, birkaç ay önce yazılmaya başlandı. Yazının orijinali Sancak Murat’a gönderildi ve yazıya uygun bir fotoğraf çekmesi rica edildi.  e-vren günlüğü’nde ilk kez denenen böylesi bir çalışmada imzası olan ADÜ Fotoğraf Topluluğu eski başkanı ve aynı zamanda ADÜ Türk Dili ve Edebiyatı öğrencisi Sancak Murat’a teşekkürler.

facebook’evreni ] facebook sayfası ] twitter’evreni RSS abonelik

Bu yazılarım da hoşunuza gidebilir

7 Yorumlar

  • Yanıtla facebook üzerinden: Selma Akdemir 22 Aralık 2011 at 23:07

    çok şanslıyım benim var küçük bir dostum ve kitap okuyoruz, sakin, huzurlu zamanlar geçiyor.başka birşey bu…

  • Yanıtla Sudiye 18 Ağustos 2011 at 14:35

    Küçük arkadaşınızdan ben de rüyamda görüyorum hep.Yaşının kaç olduğunu bilmiyorum, üç beş yaşlarında bir erkek çocuk.Yüzünü hatırlamıyorum ama, dümdüz siyah saçları var.Hiç çocuk gibi de değil.Duruyor, düşünüyor, konuşuyor benle. Neyim olduğunu da bilmiyorum.Bir annesi var ruh mu gerçek mi onu da bilmiyorum çocuğunu bana emanet edip dönmemek üzere gidiyor.Nedenini bile sormuyorum. Çok çok seviyorum ismini kim olduğunu bilmediğim o çocuğu.Aynı rüyayı on defa görmüşümdür belki,anlayamıyorum bir türlü.

  • Yanıtla Mia 06 Mart 2011 at 07:39

    Aramızda kalsın , böyle küçük bir arkadaş ben de istiyorum. Etrafımda derdimi anlattığımda “boşver”diyen büyük arkadaşlar yerine, beni sonuna kadar dinleyen, mecazsız cümlelerle teselli eden, ruhu tertemiz ,ellerinin küçüklüğü ile yürenin büyüklüğü ters orantili bir küçük sırdaş, yaren.
    Ağladığımda o küçük ellerle gözlerimi silsin, hatta tam o anda öyle bi laf etsin ki , gözyaşlarımın arasından koca bir tebessümün mimari olsun.

  • Yanıtla İsmail Emre 28 Şubat 2011 at 14:19

    Senin o kadar çok küçük arkadaşın var ki Evren… Soru sormadan, sadece seni dinleyerek, izleyerek, okuyarak biriktirdiğin o kadar çok küçük arkadaş… Küçük küçük arkadaşlar… ; ama kocaman kocaman mutluluklar… Her ne kadar Cemal Süreya ya da Attila İlhan’ın adını anmasalar da seni takip eden küçük küçük, nokta nokta kalpler… Çok büyük bir yüreğin var ve o yürekte büyük küçük herkese yer var.

  • Yanıtla Yasemin diye biri... 28 Şubat 2011 at 03:11

    Yazının içeriği ve onu tam manasıyla tamamlayan fotoğrafı ve bunları biraraya getiren fikrin sahibini yürekten kutluyorum…

  • Yanıtla pınar 25 Şubat 2011 at 19:13

    aa sonunda aradığımız fotoğrafı bulmuşuz, çok hoş olmuş hocam.. senin de sancak kardeşimizin de eline gönlüne sağlık.. artık gönül rahatlığıyla fotoğrafımı paylaşabilirim ben de =)

  • Yanıtla ahmet akyar 25 Şubat 2011 at 00:06

    olric geldi aklıma birden :)

    Sanırım her daim bir ben daha istegimiz var içimizde

  • Bir Cevap Yazın