e-günlük

Hayatı Objektif Yaşamak

Yüksek lisans dersinde “objektif, subjektif” diyen arkadaşımızı azarlamıştı hocamız. Türkoloji öğrencisi “öznel, nesnel” dururken nasıl olur da “objektif, subjektif” derdi. Eğitim fakültesi sıralarında Türkçe’nin doğru-düzgün kullanılması konusunda bu derece duyarlı hocamızın Fen Edebiyat Fakültesi sıralarında isim fiile “infinitif”, sessiz harflere “konsonant”, yazarın yarattığı hayal dünyasına “fiktif dünya” denildiğinden haberi yoktu. Olsaydı tepkisi sınıftakinden çok daha fazla olur muydu acaba? Üstelik karşısındaki Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni olmaya hazırlanan adaylar online bir hayat yaşıyorlarken…

e-vren günlüğü’nde hayatımı [de]şifre ederken notunu düşmediğim yaşantılarım oluyor elbette. Bunlardan biri de geçen haftalarda iki defa gidip geldiğim Kırşehir tecrübem olmuştu. Ahi Evran Üniversitesi’ni görme, yeni kurulan üniversitenin amatörlüğünü tecrübe etme şansım olmuştu. Kırşehir’in nerede olduğunu bilmezken karşıma çok güzel bir şehir çıktı. İnsanları yardımsever, çevre düzenlemesi harika, şehir planı son derece sistemli bir İç Anadolu şehriyle karşı karşıyaydım. Benim için yaşanabilir bir kentti.

Dün İzmir‘deydim. Sevil de İzmir’deydi. Harun da eşiyle beraber İzmir’deydi. Herkes oradaydı kısacası :) Ramazan öncesinde son kez ziyaret ettiğim mavinin şehrini çok özlemiştim. Aydın’dan sonra benim için ikinci vatan İzmir. Nerdeyse her haftasonu adım attığım İzmir’den 1 aydan uzun bir süre uzak kalmak pek yaramamıştı bana. Çünkü Evren’in dünyasının beslendiği iki şehirden biriydi orası.

Bir önceki Benim Yüreğim Bir Karanlık Bir Aydın'lık başlıklı yazımda aydın hakkında bilgiler bulabilirsiniz.

Bu yazılarım da hoşunuza gidebilir

3 Yorumlar

  • Yanıtla ümit 02 Kasım 2010 at 14:55

    hayatı tek kareye & tek sahneye sığdırabilmek oldukça zor olsa gerek/olmalı.

    • Yanıtla evrengunlugu 02 Kasım 2010 at 14:57

      @Ümitcim, profesyonel fotoğrafçılara sormak gerek aslında. Bence zor ;)

  • Yanıtla hayattutulmasi 02 Ocak 2009 at 15:37

    merhabalar.sizin dünyanızı tamamen tesadüf eseri buldum.eh az bucuk yaklasık olarak 2saattir de ucundan,kenarından tanımaya calısmaktayım.tam olarak hangi yazınıza yorum getirmeliyim diye düşünürken bu yazınızdaki ahi evran üniversitesi’ne yaptığınız gönderme dikkatimi cekti.işte burası dedim:)
    ortak noktamız sadece bu değil elbette.ben de Türk Dili ve Edebiyatı bölümü mezunuyum.mezunuyetimin 2.bekleyiş yılındayım.bir dönem ücretli öğretmenlik deneyimim oldu.işin açıkçası ilk başta ben de sizin gibi halimden memnun ve öğrencilerimle mutluydum.ancak gercek ve devamlı paylasımı kpss engelini gecersem yasayacağımı farkettim.cabaladım olmadı..henüz umutlarım bitmedi uğrasıyorum bakalım kısmet ne zaman kapımı calacak..
    neyse uzun lafın kısası hosgeldim:D
    sen de hosgeldin aydınlı efe

  • Bir yorum yazın