e-günlük

ARTIK BİR GİTARIM VAR

Lisans öğrenciliğim boyunca en büyük heveslerimden biriydi gitar sahibi olup, gitar çalmayı öğrenmek. Ama gitara bir türlü sıra gelmemişti başka uğraşlardan. 9-10 ay sonra yüksek lisans öğrenciliğim sona erecekti, madem öyle deyip kolları sıvadık. Önce çevredeki arkadaşlar seferber edildi. Aydında ikamet edenler gitar kursu verecek arkadaş arayışına girişti. Nihayet iki gün içinde öğretmen bulundu. Geriye çok önemli bir eksik kalıyordu. Benim hala bir gitarım bile yoktu! Apar topar gitar piyasası araştırıldı. Kafaya koymuştum, 25 yaşımı doldurmadan gitar çalabilmeli, besteler yapmalı, sonra bir kaset, ardından bir kliple piyasaya atılmalı , derken ver elini şöhret demeliydim. Altı üstü bir gitar bana bu saçma sapan hayalleri kurdurturken soluğu bugün İzmir’de aldım. Gitar öğrenmeyi öylesine kafaya koymuştum ki, Aydın’daki gitarcının gitarlarını beğenmeyip İzmir’e yelken açtım. İyi de ettim. Tebdil-i mekanda ferahlık vardır misali ferah ferah rahatladım. Artık bir gitarım, bir gitar öğretmenim ve kendimce bir karizmam var. Bundan böyle kim tutar beni!

Bir önceki Akülü Araçlar Sahiplerine Ulaştı başlıklı yazımda akülü araç kampanyası, gönüllülük ve kalemhane hakkında bilgiler bulabilirsiniz.

Bu yazılarım da hoşunuza gidebilir

Yorum yapılmamış

Bir yorum yazın