“Hem yıkarsın berk-ı şemşîr-i sitem ile âlemi
Hem döner dersin ser-i kûyumda feryâd olmasın”
Böyle yazmışsın iki bin altı‘nın haziranı‘nın otuzu‘nda, bir pazartesi günü. Aylar sonra gördüm bir kere daha, okuyup düşündüm manasını. O zaman da sormuştum sana, “nedendir bu dizeler?” diye. Haklıydın belki, yer yüzünü titretirdim isminin uğruna. Şimdi titremiyor değil mi yüreğin bile…
Yolda beklediğimi sanma seni. “Yağmur’un dindi” dedim; dindi sevdam. Ayrı düştük, ayrı yollarda…














Ağustos 7th, 2009 at 21:42
güzel söz imiş..