e-günlük

BİR MASAL DAHA OKUDUM

[Harun’un Mezuniyet Gecesi / Polis Evi / 11.06.2006]

Anlat deselerdi anlatırdım, sormadılar cevap vermedim… Bir masal ya iyi biterdi ya da kötü. Alıp eşyalarını terk ederken yıllardır yaşadığın evi, bir veda böylesine kötü olabilirdi… Bir bakmışsın, evini paylaştığın insan “iyi gün dostu” sıfatıyla yaralamıştır seni.

Birilerinin masalı kötü bitti Denizli‘de. Bundan üç yıl önce benim de kötü bir finalle terk ettiğim gibi Denizli’yi… Bana kötü finali yaşatanlar Harun‘un mezuniyet gecesindeydi. Tek bir kelime edilmedi, selam verilmedi. En güzel tepki, onları yok saymaktı ve Evren, koca Denizli‘yi ve Pamukkale Üniversitesi’ni kendisine dar edenleri “yok” saydı.

[Deniz, Erhan, Melih, Ben :) , Yılmaz, Nihat]

O geceye, Suzi‘nin itinayla ütülediği kıyafetlerle katıldım. Yıllar sonra eski sınıf arkadaşımın -benim deyimimle Hülya AVŞAR’ımın- ellerinden giyinmek oldukça hoştu. En güzel sürprizlerden biri de eski sınıf arkadaşlarım Deniz, Erhan, Melih, Yılmaz ve Nihat‘ın da mezuniyet gecesine katılmış olmaları. Boğazıma kaçan “Karpuz Çekirdeği” dışında gecenin en güzel ayrıntısıydı onlarla görüşmek. Çünkü ben PAÜ‘deki eski sınıfımı da çok özlemiştim…

 

Harun‘la beraber terk ettik Denizli‘yi. 2003 yılında PAÜ‘den ilişkimi kesip Aydın‘a kesin dönüş yaparken Harun vardı yanımda. Bugün de, mezun olup Aydın’a dönen Harun‘un yanında Evren. Boşuna demiyorum biz kardeşiz diye :)

 

Canım AİLEM, Denizli dönüşü sürpriz hazırlamışlar bana. Mezuniyetimi hep beraber kutladık tekrar. Güzel hatıralar, güzel an’lar… Farkına vardım da Denizli’nin adını yine çok kullandım. Pazar sabahı Ebrunun Sultanı‘yla yaptığım  kahvaltının hatırına görmezden geliyorum bunca reklamı :)

Bir önceki Fatma Erdem: Blog sayesinde aslında yazabildiğimi keşfettim başlıklı yazımda Fatma Canbulat Erdem ve YouTube canlı yayın hakkında bilgiler bulabilirsiniz.

Bu yazılarım da hoşunuza gidebilir

Yorum yapılmamış

Bir yorum yazın